Η υγρομόνωση ή στεγάνωση, είναι η αδιαβροχοποίηση ουσιαστικά του χώρου που θέλουμε να μονώσουμε, από νερά ή υγρασίες. Τέτοιοι χώροι είναι οι ταράτσες, τα υπόγεια, οι δεξαμενές ή οι πισίνες, οι ζαρτινιέρες, οι ταρατσόκηποι κ.α.
Στεγανοποίηση, επιτυγχάνουνουμε με υλικά που βασίζονται κυρίως στην άσφαλτο ( ασφαλτικές μεμβράνες, ασφαλτόπανα, ασφαλτικά βερνίκια ή γαλακτώματα ) αλλά και άλλου τύπου, όπως οι μεμβράνες PVC, οι μεμβράνες EPDM, τσιμεντοειδή, πολυουρεθαντικά κλπ.)

Η επιλογή των υλικών που θα τοποθετήσουμε, εξαρτάται από πολλούς παράγοντες και εδώ, η εμπειρία και η γνώση παίζουν καταλυτικό ρόλο.

Τέτοιοι παράγοντες είναι:

α) η ίδια η κατασκευή (δώμα, δεξαμενή, πισίνα, τοιχεία υπογείου κλπ.)
β) οι διαστάσεις του έργου (μεγάλο ή μικρό μήκος)
γ) το υπόστρωμα εφαρμογής
δ) οι προδιαγραφές του υλικού
ε) η εμπειρία του εφαρμογέα
στ) οι κλιματολογικές συνθήκες της περιοχής
ζ) αν θα αποτελεί τελική επιφάνεια ή όχι
η) το κόστος του υλικού
θ) η αντοχή του υλικού, σε μηχανικές ή χημικές καταπονήσεις
ι) το πάχος και οι στρώσεις του υλικού κλπ.

Είναι γνωστό, πως ο κύριος παράγοντας γήρανσης ενός σπιτιού, είναι η έλλειψη στεγανότητας του. Η στεγανοποίηση λοιπόν, παίζει τον ρόλο της προστασίας του. Ο βασικότερος όμως ρόλος της, είναι αυτός της προστασίας του σιδερένιου οπλισμού του μπετόν, από την οξείδωση – σκουριά.